สงบยังไงบอกไม่ถูก

คงเป็นเพราะได้กลับบ้านละมั้ง

แต่ก็คงอยู่ได้แค่ 3 วันเท่านั้นเอง

เพราะต้องกลับไปทำภารกิจสำคัญ คือ เรียนหนังสือ

วันหยุดแต่ก็ต้องหอบงานกลับมาทำที่บ้านอยู่ดี

แต่ก็ไม่ได้ยากลำบากอะไร ตอนนี้ขอแค่ได้กลับบ้านก็พอ

แต่ก็คิดถึงคนที่โน่นนะ เอาน่ะเดี๋ยวก็กลับไปแล้ว

หัดใช้เวลาอยู่กับบ้านซะมั่ง

งานที่ต้องทำคือ หน้ากากหน้าน้องแมวตัวอ้วนเป่ง

ตอนนี้ก็ใกล้เสร็จแล้วล่ะ เหลือแค่ลงสี

ไม่ค่อยหนักใจเท่าไหร่

จะมาหนักใจ และเครียดก็ไอ้ตรงที่ "บท" นี่แหละ

บท ที่ว่าก็คือ สิ่งที่จะต้องสอบ 3 วิชาในกลางภาค

คือ Acting, Voice and Stage

บท มีอยู่ทั้งหมด 2 หน้า

เตรียม prop. เตรียมอะไรมาให้พร้อม

บทที่ได้คือนายกทักษิณ แต่เราไม่ได้เป็นทักษิณหรอกนะ

ให้แสดงเป็นใครก็ได้ เป็นตัวเราก็ได้

แสดงให้ตามบท แต่ create ที่สุด

ไอ้ตรงนี้แหละที่ยาก ไอ้การทำ scenework เนี่ย

กว่าจะทำหน้ากากเสร็จก็ต้องกลับแล้ว

พอกลับไปก็เรียนเลย

แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปนั่งคิดเล่า

ไอ้ของแบบเนี้ยใช่ว่านั่งคิดจะคิดออก

ของแบบเนี้ยมันต้องใช้สมอง และอารมณ์

แต่ก็เอาวะ ไหนๆก็เรียนมาแล้ว

ไม่ได้ก็ต้องได้ละน่า

สู้ สู้

แต่ว่าสงบจริงๆ เลยนะบ้านเราเนี่ย

สบายใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่คอยแต่เครียด คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว

แต่กว่าจะได้กลับอีกทีก็อีกนานละน้า

เอาเป็นว่าตักตวงช่วงเวลานี้ให้ได้มากที่สุดแล้วกัน

- เฮ้ออ สงบดีจัง-

ทำไมรู้สึกแย่แบบนี้นะ

สองวันแล้ว หลังจากวันประกวดรอบสอง

ก็ปวดหัวมากเลย ไม่ไหวอ่ะ

แล้ววันอาทิตย์ ก็รู้สึกแย่ตั้งแต่ตื่นมาแล้ว

ไม่รู้เป็นอะไร ใจคอไม่ดีเลย

รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เครียดมาก

แล้วก็เริ่มปวดหัวอีกแล้วล่ะ

วันนี้วันจันทร์ ก็คิดว่าถ้าหลับแล้ว ตื่นมาคงจะดีขึ้น

ไม่อ่ะ ไม่ได้ดีขึ้นเลย รู้สึก หวิวหวิว อีกแล้วล่ะ

ทำไมใจคอไม่ค่อยดีเลยอ่ะ จะมีอะไรเกิดขึ้น

ไม่ได้ร้องไห้มานานแล้วนะ

เมื่อคืนร้องไห้ไปเยอะมาก ไม่ได้ร้องแบบนี้นานแล้ว

ร้องไห้จนหายใจไม่ออกเลย

ไม่เข้าใจเหมือนกัน หาสาเหตุไม่ได้

มันจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นรึป่าวก็ไม่รุ

คุยกับแม่ก็แล้ว ก็ว่าอาทิตย์หน้าจะกลับบ้านดีกว่า

อยู่กับเพื่อน อยู่กับพี่เน คุยกับพี่ตั๊ก พี่ตาล

แล้วก็ไม่เห็นอะไร อะไร มันจะดีขึ้น

เครียดจัง เป็นอะไรกับชีวิตเนี่ย

-รู้สึกแย่จังเลย-

           ทำไมเวลาเรียนทุกวันนี้ถึงเต็มไปหมดนะ ไม่มีเวลาเหลือพอให้ขยับตัวเลย

ได้ไปแบนด์แค่ 2 วันเองง่ะ เหอ เหอแต่ก็เอาก็ยังดีกว่าไม่ได้ไปนี่เนอะ

ชีวิตทุกวันนี้ เครียดมาก เป็นเพราะไม่ได้ร้องเพลงเลย

ทุกวันนี้ก็แค่อยากขอเวลาร้องเพลงบ้างก็เท่านั้นเอง

ชีวิตเกิดมาเพื่อร้องเพลงนี่นะ

เคยลองนั่งคิดดูว่า ถ้าวันนึงเนี่ยร้องเพลงไม่ได้ขึ้นมา จะทำยังไงดีนะ

นั่งคิดไป คิดมา ร้องไห้เลยอ่ะ T-T เศร้า

แต่ถ้าร้องไม่ได้จิงๆ ก็ขอให้ได้ฟังแล้วกัน ชีวิตเราก็มีอยู่แค่นี้แหละน้า

แต่ยังไงก็จะร้องเพลงไปจนกว่าวินาทีสุดท้ายที่จะร้องเพลงไม่ได้ละกัน เฮ้อ เบื่อ

เหนื่อยเจง