ที่รักของฉัน

ทุกวันฉันมีความสุข

ทุกคืนฉันก็มีความสุข

แม้ว่าบางเวลาในหนึ่งวันฉันจะเสียใจ

ฉันจะน้อยใจ ฉันจะเศร้า

แต่ฉันก็มีความสุข

เพราะอย่างน้อยฉันก็รู้ว่า

ฉันยังมีเธอ

ฉันเข้าใจดีทุกๆ คำเวลามีปัญหา

ถึงแม้ว่ามันดูรุนแรง

แต่มันเป็นไปเพราะอารมณ์ ความรู้สึก

ฉันรู้ว่าเธอรักฉัน

และฉันก็รักเธอ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ฉันจะรักเธอ

ฉันจะสู้ ฉันจะประคับประคอง

ฉันจะอ่อนโยน ฉันจะเข้มแข็ง

ฉันจะอดทน ฉันจะปลอบโยน

ฉันจะพูด ฉันจะฟัง

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ฉันเชื่อเธอเสมอ

ฉันรักเธอเสมอ

ที่รักของฉัน

เมื่อก่อนตัวฉันที่โง่

ปัจจุบันตัวฉันที่โง่

คือ คนคนเดียวกัน

เรื่องบางเรื่องทั้งๆ ที่มันผ่านไปแล้ว

มันเปลี่ยนไปแล้ว ทั้งความรู้สึก การนึกคิด

บางเรื่องจริงๆ แล้วมันก็อาจจะไม่เกี่ยวกับตัวฉันซักเท่าไหร่นัก

แต่ถ้าบางเรื่องเกี่ยวกับคนที่ฉันรัก มันก็ต้องเกี่ยวกับฉันด้วยเป็นธรรมดา

แต่เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ฉันยังเก็บเอามาคิดให้ปวดหัวแล้วงอแงเล่นๆ

นั่นเป็นเพราะ ฉันโง่

 

ส่วนเรื่องต่างๆที่ทำไปในทุกวัน

บางเรื่องทำด้วย สมอง บางเรื่องทำด้วย หัวใจ

ส่วนบางเรื่องออกมาจาก ไขสันหลัง

แต่ส่วนน้อยนักที่จะออกมาจากไขสันหลังนั้น

เรื่องต่างๆที่ฉันทำส่วนใหญ่มักมาจากหัวใจ

แล้วค่อยยกเหตุผลตามมาทีหลัง

นั่นเรียกว่าฉันโง่รึเปล่านะ

 

ฉันใช้หัวใจ และความรู้สึกนำทาง

บางครั้งที่จะนำกลับไปยังสมองเพื่อคิด

ใช่ บางครั้งเท่านั้น...

นั่นเรียกว่าฉันโง่รึเปล่านะ

 

หัวใจฉันแค่บอกว่าทำแบบนี้แล้วคนที่ฉันรักจะมีความสุข

แต่สมองของฉันกลับคิดแล้วคิดอีกว่า

มันจะถูกต้องรึเปล่า อย่าเลย

จนทำให้หลายครั้งฉันไม่สามารถทำสิ่งที่หัวใจบอกได้

และหลายครั้งที่เกิดความไม่พอใจ เสียใจขึ้น

นี่เรียกว่าฉันโง่รึเปล่านะ

ฉันควรจะทำตามที่หัวใจ หรือสมองบอกดีล่ะ

 

จริงๆ แล้วเรื่องนี้อาจไม่เกี่ยวกับไขสันหลัง

เพราะในตอนนี้ไม่ได้มีบทบาทซักเท่าไหร่

น้อยครั้งมากๆที่ไขสันหลังจะเข้ามาเอี่ยวด้วย

แต่น้อยครั้งนั้นมักจะทำให้เสียใจเสมอ

เพราะเมื่อกลับมาถามหัวใจ กับสมอง

ไขสันหลังมักจะโดนด่าว่า โง่

และนั่นเรียกว่าฉันโง่อีกรึเปล่านะ

 

ตอนนี้ฉันคงยังโง่ต่อไปเรื่อยในเรื่องบางเรื่อง

และฉันคิดว่าฉันควรจะฉลาดขึ้นได้แล้ว

หวังว่าอนาคตจะเป็นตัวฉันที่ฉลาดกว่านี้

 

-สมอง หัวใจ ไขสันหลัง-

 

ปิดเทอม...อีกแร๊ะ

 

 

เซ็ง

 

 

หลายๆคนคงชอบการปิดเทอมนะคะ

เพราะเป็นช่วงที่ทำให้เรามีเวลาว่างมากๆ

เหมาะสำหรับการไปเที่ยวต่างจังหวัด ต่างประเทศ

เหมาะสำหรับการนอนดึกๆ ตื่นสายๆ (บ่ายๆ เย็นๆ)

เหมาะสำหรับทำอะไรหลายๆ อย่างที่อยากทำแล้วไม่มีเวลาทำตอนเปิดเทอม

 

...................

 

อ้อเกลียดการปิดเทอมค่ะ

เป็นช่วงเวลาที่ต้องทำงานอื้อซ่า

เป็นช่วงเวลาที่จะไม่ได้เจอใครๆ เป็นเวลานานๆ

เป็นช่วงเวลาที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก

เป็นช่วงเวลาที่คณะอ้อมีงานให้ทำเต็มไปหมด

 

จริงๆ ก็อยากปิดนะ

เพราะจะได้ไม่ต้องเรียน แล้วก็ได้กลับบ้านด้วย

แต่อ้อก็ไม่เคยได้อยู่บ้านนานๆ กะเค้าซะที

ไม่เคยที่จะไม่ได้เรียนซะที

 

ทำไมถึงรู้สึกว่าปิดเทอมครั้งนี้

จะเป็นปิดเทอมครั้งสุดท้าย

จะเป็นปิดเทอมที่เหนื่อยที่สุด

จะเป็นปิดเทอมที่ทรมานที่สุดด้วย

 

คงต้องขยันๆ ให้มากๆ จริงจังซะที

อย่ามัวแต่เล่นเอ้อระเหยไปวันๆ

 

 

...............................

ต้องคิดถึงมากแน่ๆ

ทำไงดี

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

 

-ปิดเทอม-

 

 

 

 

 

 

 

 

~ที่รัก~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ใช่!!!

 

 

 

คนโง่

 

 

 

 

 

 

ว่าง

แล้วทำไมไม่ทำงาน

มานั่งทำเ_ยอะไรเนี่ย

 

ไม่มีกำลังใจ ไม่มีสมอง ความคิดเลย

คิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น

ทำไมถึงได้โง่แบบนี้

งานตัวเองน่ะ คิดให้ออกสิฟะ

เห็นงานคนอื่นแล้วมันยิ่งตอกย้ำ

ว่ากุเดินช้ากว่าคนอื่นๆหลายก้าว

แล้วงานกุก็ไม่ได้มีคุณภาพเลย

เฮ้อออ

เครียดว่ะ

 

ปลุกคนก็ไม่ยอมตื่น

ง่ะ ง่ะ

ตื่นซักทีจิ เหงาๆๆๆๆ

 

เฮ้ย น้องฝนคิดถึงว่ะ

 

วันนี้นั่งอ่านสเปซเก่าๆ ของพี่ตาล

คิดถึงมากเลย

ไปอยู่อิตาลีถาวรสินะ

อยากคุยด้วยง่ะ อยากเจอ

แล้วก็ไม่ได้มาดูเค้าโชว์นะ

งอนนน

เป็นไงบ้างน๊าป่านเนี้ย

อ้วน แตกไปรึยัง

สบายดีป่าว หนาวมั้ย

คิดถึงน่ะ

 

ไว้วันหลังไปเที่ยวหานะ

อยากไปอิตาลี เที่ยวๆๆ

พาเที่ยวด้วย

 

สุดที่รักลูก

ขี้เซาเหมือนแม่เล๊ยยย

หลับกันทั้งแม่ ทั้งลูก

 

ฮึ่ยยยย

ว่าง

คนอย่างเรามันก็แค่คน

"เฮงซวย"

คนนึงเท่านั้น

เป็นคนเห็นแก่ตัว

ไม่เคยแคร์ ไม่เคยใส่ใจหัวใจของคนรอบข้าง

คอยแต่จะทำให้คนอื่นเสียใจไปวันๆ เท่านั้น

ตอนนี้ความเสียใจกับความสุขมันยังตัดทอนกันได้อยู่รึเปล่า

ตอนนี้ความรู้สึกที่คุ้นเคยมันยังหลงเหลืออยู่รึเปล่า

ตอนนี้คำว่ารัก มันถูกลบไปรึยัง

ตอนนี้ความเสียใจมันมาแทนที่ความรักไปรึยัง

ตอนนี้ควรจะทำยังไง เราหยุดร้องไห้ไม่ได้เลย

ตอนนี้ความอดทนทั้งหมดที่มีอยู่ถูกใช้หมดไปรึยัง

ตอนนี้ความรักมันตกกระเด็น กระดอนหายไปรึยัง

ตอนนี้จะยังคอยดูแลกัน กอดกัน เดินไปด้วยกัน ปลอบใจกันและกัน อยู้รึเปล่า

ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้เลย คิดอะไรไม่ออกเลย หัวสมองคิดอยู่แต่เรื่องนั้นซ้ำไปมา

ตอนนี้เหมือนไม่มีเรี่ยวแรงที่จะยิ้ม จะหัวเราะ พูดคุยได้อย่างเป็นปกติ

ตอนนี้เดินไปที่ไหนรู้สึกคอหนักๆ ไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมาเพื่อนึกถึงเรื่องนั้น

ตอนนี้คิดถึงมาก ไม่รู้ว่าจะคิดถึงกันรึเปล่า

เราไม่ดีเอง

"เฮงซวย"

สุขสันต์วันเกิดทุกคนที่เกิดวันนี้นะคะ

สุขสันต์วันเกิดตัวฉัน

 

วันนี้มีความสุขมากตั้งแต่เมื่อคืน

เพื่อนเซอร์ไพรส์วันเกิดกันที่ห้องนลิน

แต๊ก เดียร์ เมย์ ซอล นลิน พี่ดิฟ

กินเบียร์ กินขนม นั่งเล่นกัน สนุกมาก

บังเอิญที่ห้องตรงข้ามนลินก็มีงานวันเกิดเหมือนกัน

แฟนแต๊กอวยพรวันเกิด แฟนนลินก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ หุ หุ

ดีจัง ^^

ขอบคุณเพื่อนก๊าบ รักๆ

 

คิดถึงบ้านอยากกลับบ้านไปกินข้าวกับพ่อกับแม่กับน้องๆ

น้องอิศรส่งข้อความมาอวยพรด้วย

น่ารักจริงๆ น้องฉัน

พ่ออวยพรวันเกิดแล้วเมื่อเช้า

ขอบคุณค่ะ รักพ่อ รักแม่ รักน้องอรรจน์ รักน้องอิศร

 

มิ้นส่งข้อความมาแต่เช้าเลย สวยๆ แต๊งกิ้ว

กอฟที่อยากพาอ้อไปเลี้ยง เย้ๆๆ

ทียูแบนด์ที่น่ารัก แอบรู้ว่ามีเซอร์ไพร์ส อิอิ ก็เลยมากะจะกินเค้ก

แต่เป็นหนมปังสองก้อน ฮ่าๆๆๆ อร่อยมาก ขอบคุณค่ะ

 

เพื่อนๆ ที่รัก หม่อม จี้ ส้ม หลิว กิ๊ฟ

ถึงแม้ว่าจะลืมวันเกิดกุไปชั่วขณะหนึ่ง

แต่ก็ยังนึกได้(อิหม่อมฟ้อง)

ขอบคุณ กูรักพวกมึงจริงๆ

 

คิดถึงที่รัก

เมื่อคืนน่ารักมากเลย ที่รักร้องเพลงแต่งเองให้ฟัง

สิ่งที่ดูไม่เหมือนเพลงแต่เป็นเพลง

สิ่งที่ดูเป็นเพลงแต่ไม่ใช่เพลง

แต่มันเพราะ แล้วก็มีความหมายมากที่สุด

ขอบคุณนะคะ

 

 

แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่ยังนึกถึง

ที่ยังอวยพรให้กัน

ทั้งข้อความ hi5 Mail

 

 

มีความสุขมาก

สุขสันต์วันเกิด

 

 

If you're not the one then why does my soul feel glad today?
If you're not the one then why does my hand fit yours this way?
If you are not mine then why does your heart return my call
If you are not mine would I have the strength to stand at all

I never know what the future brings
But I know you are here with me now
We will make it through
And I hope you are the one I share my life with

I dont want to run away but I cant take it, I dont understand
If I am not made for you then why does my heart tell me that I am?
Is there any way that I can stay in your arms?

If I dont need you then why am I crying on my bed?
If I dont need you then why does your name resound in my head?
If your not for me then why does this distance maim my life?
If your not for me then why do I dream of you as my wife?

I dont know why your so far away
But I know that this much is true
We will make it through
And I hope you are the one I share my life with
And I wish that you could be the one I die with
And I pray in your the one I build my home with
I hope I love you all my life

I dont want to run away but I cant take it, I dont understand
If I am not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?

Cause I miss you, body and soul so strong that it takes my breath away
And I breathe you into my heart and pray for the strength to stand today
Cause I love you, whether its wrong or right
And though I cant be with you tonight
And know my heart is by your side

I dont want to run away but I cant take it, I dont understand
If I am not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?

ทำไมการทำอะไรเพื่อตัวเอง ตามใจตัวเอง

ถ้าทำแล้วมีความสุข มันก็ควรจะทำ....ใช่ไม๊?

 

แต่...ก็ต้องแคร์คนรอบข้างด้วย ว่าการกระทำที่เราทำไปเพื่อตัวเองนั้น

มันทำให้คนรอบข้างรู้สึกไม่ดี เราก็ไม่ควรทำใช่ไม๊

บางทีก็เหมือนคนรอบข้างเข้าใจเรา บางทีก็เหมือนไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย

และบางทีเราควรทำยังไง??

 

"คนเราไม่รู้หรอกว่าเมื่อไหร่ถึงเรียกว่าสายไป จนกระทั่งมันสายไปแล้ว"

เคยปล่อยให้เหตุการณ์ต่างๆ ให้สายไปโดยที่ไม่ทำอะไรเลยไม๊

เมื่อเก็บเอามาคิดทุกครั้ง มันก็จะคิดว่า "ทำไมตอนนั้นไม่ทำแบบนี้วะ" ทุกครั้ง

แต่ ณ ตอนนั้น มันก็คงจะทำแบบนี้ไม่ได้ ทำให้เหตุการณ์ต่างๆ ผ่านไปด้วยความเสียใจ

 

เคยทำให้คนที่รักผิดหวังบ้างไม๊?

ไม่ใช่แค่คนรัก แต่เป็นได้ทั้งเพื่อน พี่ น้อง พ่อ แม่...

เราไม่ตั้งใจจะทำให้ผิดหวัง แต่ในเมื่อตัวเราเป็นความหวัง

ตัวเราเป็นสิ่งที่เค้ารัก เป็นสิ่งที่เค้าห่วงใย

เมื่อเราพลาดในเรื่องของตัวเอง เค้าก็จะบอกว่า "ไม่เป็นไร เอาใหม่นะ"

และเมื่อเราพลาดทำเค้าเสยใจเพราะเรา ไม่มีใครมาบอกว่า"ไม่เป็นไร เอาใหม่นะ"

เพราะเราทำเค้าเสียใจ ทำให้เค้าเสียความรู้สึก จนบางครั้งเป็นเรื่องยาก ที่จะทำให้อะไรๆ กลับมาเป็นเหมือนเดิม

ไม่ใช่ว่าเราไม่เสียใจ ไม่ใช่ว่าเค้าไม่เสียใจ

ต่างคนก็คงต่างไม่เข้าใจ ว่าต่างฝ่ายเสียใจไปมากน้อยเท่าไหร่

เราอาจจะคิดว่าเราเสียใจมาก แต่อีกฝ่ายอาจจะเสียใจมากกว่าด้วยซ้ำ

ในเมื่อเป็นแบบนั้นเราควรจะมานั่งรื้อฟื้นมันขึ้นมาให้เจ็บปวด เสียใจกันอีกเหรอ

แต่ถ้าทำอาจจะเข้าใจกันมากขึ้น หรืออาจจะในทางกลับกัน

ตอนนี้เราก็คงจะทำสิ่งที่เราคิดว่าดีสำหรับทุกฝ่าย ดี...

 

ควร...ไม่ควร?

ทีซิส คือ งานจบ

อยากจบแล้ว ข้ามตอนไปเลยได้มั้ย

ตอนนี้ชีวิตเครียด เริ่มฝันถึงอนาคตแล้ว

ไม่รู้นี่เค้าเรียกว่าแก่รึป่าววะ

อยากมีบ้าน อยู่บ้าน แต่งบ้าน อยากมีลูกด้วย หุ หุ

อยากทำงาน อยากนู่น อยากนี่

เรื่องของเรื่องคือไม่อยากทำทีซิสนั่นแหละ

เฮ้ออออ

 

มันกดดัน มันเครียด บอกไม่ถูก

มันไม่รู้จะทำยังไง จะเริ่มตรงไหนก่อนดี

คุยกับแม่ก็ร้องไห้ แม่บอกว่า

"นี่เหรอลูกแม่ เป็นลูกแม่ก็ต้องอดทนสิ ค่อยๆคิดไป"

ดีจัง ใช่!! เป็นลูกแม่ อดทนอดทน

ขอบคุณค่ะแม่ ฮืออ

ขอบคุณเธอนะ ที่เชื่อว่าเค้าจะทำได้

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่บอกว่า "สู้ๆ มึง"

พวกมึงก็ต้องสู้เหมือนกันแหละ

สุดท้ายยังไงมันต้องผ่าน กูต้องจบ

มึงก็ต้องจบ จบพร้อมกันนะมึง

 

เอาวะ ดีเฟนหัวข้อรอบสองพรุ่งนี้

สู้ๆๆๆๆๆๆ

ค่อยๆ คิด สนุกกับมันหน่อย

 

"งานจบ"

เฮ้อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ

 

 

 

วันนี้ไม่มีชื่อเรื่อง คิดไม่ออก

แต่จริงๆ แล้ววันที่ผ่านมาชื่อเรื่องก็ไร้สาระอยู่ดี

 

การนำเสนอหัวข้อสารนิพนธ์ และกระบวนการทำงาน

"ไม่ผ่าน"

ไม่ไหวแล้วอ่ะ เครียด เหนื่อย ง่วง

ท้อมากเลย

ต้องการกำลังใจอย่างรุนแรง

 

ไม่มีเวลาให้คนรอบข้าง

ไม่มีเวลาไปแบนด์

แถมยังอารมณ์ขึ้นๆลงๆ

จะพูดจาอะไรก็พูดไปโดยไม่คิด

นอนหลับๆตื่นๆ อย่างหวาดระแวง

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีความสุขกับการเรียน กับงานที่ทำเลยให้ตาย

 

อ้อรักทุกคนนะ

อ้อขอโทษถ้าอ้อไม่ได้ทำอะไรๆอย่างที่อ้อเคยทำ

แต่บางอย่างที่ทำไปแล้วมันรู้สึกไม่เหมือนเดิมก็...

อ้อขอบคุณที่รักอ้อ

ตอนนี้อะไรๆ มันก็คงจะไม่เหมือนเดิมใช่ไม๊

อ้อรู้สึกถึงมันได้

อาจเพราะทุกคนต้องรับผิดชอบตัวเองมากขึ้น

อาจะเพราะอ้อที่ทำตัวไม่น่ารัก

อาจะเพราะหน้าที่การงานที่เปลี่ยนไป

อาจเพราะความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนแปลง

ทำไมไม่มีช่วงเวลาเหมือนเมื่อก่อน

 

 

คิดถึงหมู คิดถึงคุณ คิดถึงยุ้ยยี้ คิดถึงเจ้ เมาท์ๆ(เมา) เที่ยวๆ

คิดถึงพี่เน กลับมาแล้วใช่ไม๊ มาหาเค้าด้วย

คิดถึงนัท ไม่ได้เจอกันบ่อย แต่อ้อคิดถึงนะ อ้อขอโทษ

คิดถึงกอฟ อยากกินวุ้น

คิดถึงมิ้น "......"

 

 

วันนี้อ้อเพ้อๆ นะ ไร้สาระ

มีอะไรคุยกันได้นะ

อย่าคิดว่าอ้อมีคนนู้นแล้วอ้อก็คงไม่อยากทำอันนี้

อ้อต้องไปอันนั้นแล้วก็ก็คงไม่อยากอันนี้

ขอโทษ

 

 

ช่วงนี้ดูหนังบ่อยมาก เช่ามาดูนะ

เหมือนเรียนเอกฟิล์ม

ศึกษาการทำหนัง ถ่านหนัง ไวยากรณ์หนัง

เรียนละคอนเด็ก ที่ไม่ได้เด็กตามชื่อวิชา

ทำทีซิสซึ่ง....ไม่รู้จะบรรยายยังไง ไม่ไหวแล้ว

รู้สึกว่าทำไมปีสี่แล้วต้องเรียนหนักขนาดนี้เลยเหรอ

แต่ก็นะ....ศิลปกรรมศาสตร์

สวัสดีค่ะ ทีซิส

 

 

ยาวอีกละ ว่าจะเขียนสั้นๆ

เขียนยาว แต่ไม่มีการลำดับเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น

ฮือ....

ก็จบ...แล้ว

ก็มันไม่มีชื่ออ่ะ

(ไม่มีชื่อ)

 

.

...

.....

.........

.............

 

.

.

.

 

 

.

.

........................................................

เพิ่งจะกลับมาลองสังเกตตัวเองดู

ทำไมเราใช้ชีวิตได้...ไร้สาระ...ล่องลอย...ช่างมันเถอะ....ตามใจตัวเองมากไปหน่อยไม๊

เห็นทีต้องบังคับตัวเองจริงจัง

อาทิตย์หน้าก็ต้องดีเฟนทีซิสแล้ว

ยังไม่มีความรู้อะไรเลย

นี่เราอยากทำจริงๆ รึป่าวหว่า

มันก็เครียดนะทุกวันนี้ ไม่ใช่ไม่เครียด

แต่ไม่รุจะมานั่งทำหน้าแย่ นานๆ ทำไม

แต่ก็ไม่ใช่จะไม่คิดนะ คิดตลอดเวลา

ไปนู่นไปนี่ ทำนู่นทำนี่ มันคอยจะกังวลไม่รู้จักจบจักสิ้น

มันก็ไม่เชิงเครียด...นั่นแหละมันกังวลมากกว่า

คิดมากไปก็ไม่ดี...

รู้สึกว่าช่วงนี้ใส่ใจกับสิ่งรอบข้าง ผู้คนรอบข้างน้อยลงไปรึเปล่า

ใส่ใจกับตัวเองน้อยลงไปรึป่าว ไม่รู้ว่าเวลามันหายไปไหนหมด

ช่วงนี้นั่ง นอน อยู่เฉยๆ บ่อยมาก โดยที่เฉยๆ จริงๆ

มันเหมือนกับไม่รู้สึกตัว ไม่มีความคิด ไม่รู้สึก

แปลกๆ กลัว

 

 

เรียนเยอะ แต่หน่วยน้อย กลัวไม่จบว่ะ

 

 

งืม...บ่นเยอะ

 

ไม่เครียด ไม่เครียด

ปีสี่แล้วนี่เนอะ

 

 

 

 

 

เหนื่อยจังเลยอ่ะค๊าบบบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยังไงดีล่ะ

 

 

อื้ม

 

 

ฮื่อ

 

 

อื้อ อื้อ นั่นแหละ

 

 

 

แล้วมันยังไงล่ะ?!?

อ้อชักจะว่างเกินไปละนะ

ไม่คุ้นชิน^^

อยู่ที่หออย่างว่างเปล่า

 

วันนี้ส้มพาออกมาเล่นคอมที่สินสาด

แก้เซ็ง เพราะอยู่หอก็ว่างทั้งคู่

 

ทำไมปิดเทอมมันนานจังคะ

ตั้งสองเดือน สามเดือน

คิดถึงคนนู้น คนนี้

คิดถึงพี่เน คิดถึงแมวน้ำ

คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ

คิดถึงเธอง่ะ

 

เดี๋ยววันพรุ่งนี้จะได้ไปกระบี่แล้ว เย้ เย้

ไปบ้านกอฟ ไปเป็นลูกแม่กอฟห้าวัน

ไปเที่ยวทะเล ไปพักผ่อน ไปดำ หุ หุ

อ้อจะได้ขึ้นเรือแล้ว ไปเกาะๆ

นี่ ตื่นเต้นนะเนี่ย ไม่เคย

ฮ่าๆๆๆๆ

 

สำหรับคนที่ไม่ได้ไป และไปไม่ได้น้า

เดี๋ยวอ้อเที่ยวเผื่อ เผื่อเยอะๆ เลย

แล้วคราวหน้าไปด้วยกันนะ

 

จะสอบตอนบ่ายโมงนี้แล้ว

JC 200

ตอนนี้สิบโมงยังมามีหน้านั่งอัพสเปซ

ก็มันอ่านไม่รู้เรื่องแล้วนี่

ยิ่งพยายามยัด มันยิ่งไม่รู้เรื่อง

แต่ก็คงเป็นเพราะเคยอ่านมาแล้วจากครึ่งเทอมแรกที่อ่านผิดไปสอบ

เทอมนี้ก็เลยเป็นการทบทวน(จริงรึเปล่า??)

เมื่อคืนพี่ทรายบอกง่ายนิดเดียว 200

ก็ของเจ้มันพื้นฐานนี่ขอรับ

ของกระผมนี่เรียนซ้ำนะขอรับ

ยังไงก็ขอบคุณฮะเจ้

แต่เมื่อคืนเจ้ก็นอนหลับนะ หุ หุ หุ

 

 

ไม่รู้แหละ ไม่รู้เรื่องแล้ว

ไม่มีสมาธิจะอ่านอะไรใดใด

ความคิดมันฟุ้งซ่าน คิดนู่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย

นอนอ่านหนังสือก็ตาลายไปหมด

นี่อ้ออ่านหนังสือเป็นรึเปล่า ทำไมตัวหนังสือมันดูไม่คุ้นเคยแบบนี้ฟะ

ก็พยายามเอาปากกามาขีดนู่นขีดนี่ ว้าว สีสวยจัง

ไม่เห็นจะช่วยอะไรเลย ฮึ่ย!

นี่อ้อไม่ได้อ่านหนังสือสอบมานานเท่าไหร่แล้วเนี่ย

เฮ้อออออ

 

 

เมื่อคืนก็เครียดมาก

ไม่รู้อะไร ไม่รู้ทำไม

ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้

ไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย

โอย ปวดหัว

เกลียดการอ่านหนังสือสอบที่สุดเลย อ๊ากกกก

 

 

ผ่านพ้นกันไปแล้วนะคะ สำหรับงานเปิดตัว

"บาร์แจ๊สสบายๆ ในราคาเพื่อนๆ"

Jazzy Bar

 

พูดถึงแล้วจะร้องไห้

มันทั้งเหนื่อย จน ล่ำบึ้ก แล้วก็ง่อย

แต่อ้อชอบนะคะ แต่ถ้ามีวงสดจะดีมากเลยน้า

ครูถามถึงทุกคนเลยว่าวันนี้มีแบนด์มาไม๊

(สงสัยครูติดใจตั้งแต่งานสินกำคราวที่แล้ว เพื่อนๆนี่กรี๊ดกร๊าด)

ก็ทำให้จุดขายของร้านหายไป อ้อก็เลยต้องเอาลำโพงคอมมาเปิดเพลง

ขอยืมเครื่องเสียงที่คณะก็ไม่ได้น้า แถมยังตั้งหน้าเวทีใหญ่อีก เสียงกลบ

ร้านก็ง่อยๆ ไป แต่ทุกคนก็กินน้ำพันช์เราหมดนะ

ทุกคนบอกว่านี่ถ้าพี่อ้อเปิดร้านเจ๊งแน่ๆ ผสมพันช์ข้นมากก ฮ่าๆๆๆ

นี่!!! ทุกคนท้องเสียไม๊อ่ะ

 

ขอบคุณครูทุกคนนะคะที่มาดู มาคอมเมนท์ มากินน้ำพันช์หนู

ขอบคุณทุกเสียงเชียร์ ทุกความรักค่ะ

ขอบคุณมากๆๆ สำหรับหน้าม้า และช่วยยกของ

ขอบคุณค่า!!!

 

ก็ถือว่างานเสร็จไปหนึ่งอย่าง

แล้วครูก็มอบหมายงานใหม่มาอีกสองอย่าง

ฮือออออ

งานแรกส่ง Profile Presentation เป็น MV

งานที่สองส่ง Proposal Thesis

(อันหลังนี่เครียดมาก แต่ก็ส่งเปิดเทอม คิดไปเรื่อยๆ ฮึ่ย)

ตอนนี้อวัยวะแทบจะหลุดออกจากกันละล่ะ

ก็เป็นนักศึกษาศิลปกรรมกรศาสตร์ การละคอน นี่คะ เฮ่อ

 

สู้ๆๆๆๆ ค่ะทุกคน

ทุกคนที่สอบ ทุกคนที่ทำงาน

รักน๊า

ตั้งใจอ่านหนังสือล่ะ ฮึ่ย!